Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Κριτήριο ψήφου η πολιτική και ποια συμφέροντα υπηρετεί


Για ποιο λόγο στην Περιφέρεια Αττικής «κατεβαίνουν» 10 συνδυασμοί; Ποια αναγκαιότητα έρχεται να καλύψει αυτός ο «πλουραλισμός»; Ας φανταστούμε το εξής: Σήμερα, σε αυτές τις συνθήκες πρωτοφανούς βαρβαρότητας, η οποία μάλιστα θα ενταθεί, από τη μία να «κατέβαιναν» οι υποψήφιοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και τα «δεξιά» κι «αριστερά» δεκανίκια τους και από την άλλη οι συνδυασμοί του ΚΚΕ. Πώς θα προσπαθούσαν να εκτονώσουν ανώδυνα τη λαϊκή δυσσαρέσκεια; Ενώ τώρα, οι εργαζόμενοι και συνολικά οι άνθρωποι που στενάζουν καθημερινά έχουν να περάσουν από «σαράντα κύματα» μέχρι να φτάσουν στην πολιτική ουσία των πραγμάτων. Εν ολίγοις οι πολλές επιλογές που προσφέρει το αστικό πολιτικό σύστημα και σε αυτές τις εκλογές, είναι, τελικά, οι εξής δύο: Ανάπτυξη όπου και όπως συμφέρει τα μονοπώλια ή ανάπτυξη με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες που διαρκώς διευρύνονται;

Επιλογή 1: Και μαζί και χώρια
Ο Γιάννης Δημαράς, υποψήφιος στην Περιφέρεια Αττικής, λέει στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, που ταλαντεύονται, προβληματίζονται κ.λπ.: Ψηφίστε το δικό μου συνδυασμό, που αναδεικνύει μεν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης είναι άδικα, αλλά ταυτόχρονα δε θα βρεθείτε και εκτός του ΠΑΣΟΚικού χώρου. Είπε συγκεκριμένα, σε συνέντευξη στην «Ηλεκτρονική Αυτοδιοίκηση» (20/10/2010): «(σ.σ. το ΠΑΣΟΚ) είναι ένας μεγάλος πολιτικός και κοινωνικός χώρος , από τον οποίο δεν παίρνει "διαζύγιο" το μυαλό και η ψυχή». Και πρόσθεσε: «Σε μία κρίσιμη στιγμή, ένοιωσα ότι έπρεπε να υπερασπίσω τα δικαιώματα των συμπολιτών μου, εκείνων που με ψηφίζουν». Ο Γ. Δημαράς εκλέχτηκε βουλευτής με το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Αναφερόταν στο πρόγραμμα αυτό συγκεκριμένα η λέξη «μνημόνιο»; Οχι. Περιλαμβάνονται οι πολιτικές κατευθύνσεις που εφαρμόζονται σήμερα από την κυβέρνηση; Ναι. Κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια χωρίς να καταργήσει ούτε έναν αντιλαϊκό νόμο της ΝΔ; Ναι. Επαναλαμβάνουν διαρκώς κυβερνητικά στελέχη ότι το μνημόνιο κι η τρόικα βοήθησαν την κυβέρνηση να εφαρμόσει πιο εύκολα και πιο γρήγορα το πρόγραμμά της; Ναι.
Ωστόσο, επιμένει στην κοροϊδία: «Αν συμβιβαζόμουν με νομοσχέδια που πλήττουν άδικα τους συμπολίτες μας , δεν θα ήμουν εγώ». Θα ήταν θεμιτό αν ο Γ. Δημαράς - για ακόμη μία φορά - διαφοροποιούνταν από το ΠΑΣΟΚ. Αντ' αυτού, ψήφισε «παρών» στο μνημόνιο και «παρών» στο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Υπερψήφισε όλα τα υπόλοιπα νομοσχέδια που κατέθεσε η κυβέρνηση.
Επίσης ο Γ. Δημαράς είναι υπέρ του «Καλλικράτη», τον θεωρεί μεγάλη ευκαιρία, που μπορεί να βοηθήσει στην πάταξη της γραφειοκρατίας. Κρύβει συνειδητά ότι με μοχλό τον «Καλλικράτη» θα αλλάξουν οι εργασιακές σχέσεις, θα απολυθούν 30.000 άνθρωποι, θα καταργηθούν οι ΣΣΕ, θα εκποιηθεί η δημόσια περιουσία, το κόστος για τα σχολεία, τα νοσοκομεία θα βαρύνει τη λαϊκή οικογένεια. Κρύβει - για παράδειγμα - όπως όλοι εκτός από τη «Λαϊκή Συσπείρωση» ότι στη Δανία με την εφαρμογή του αντίστοιχου «Καλλικράτη» στον επόμενο χρόνο είναι προγραμματισμένο να κλείσουν 126 σχολεία λόγω περικοπών.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο Γ. Δημαράς «παίρνει τα βουνά» κι έπειτα καταθέτει τις ψήφους που μάζεψε στην κυρίαρχη πολιτική. Το 2002 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με το ΔΗΚΚΙ και δε διαφοροποιήθηκε σχεδόν σε τίποτα ουσιαστικό με την πλειοψηφία της δημοτικής αρχής (ΝΔ) και με την επίσημη παράταξη του ΠΑΣΟΚ (Χρ. Παπουτσής). Ετσι, το Φλεβάρη του 2004 η Γενική Συνέλευση των μελών του ΔΗΚΚΙ κατήγγειλε τον Γ. Δημαρά για «απαράδεκτη πράξη σφετερισμού ψήφων», αφού, όπως τονιζόταν στη σχετική ανακοίνωση, «σήμερα ο Γ. Δημαράς είναι υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αποχωρώντας από το ΔΗΚΚΙ, αλλά μην αποχωρώντας και από τη Δημοτική Παράταξη» του κόμματος που εκλέχτηκε στο δήμο!
Επίσης η υποψηφιότητα Δημαρά θέλει να προσελκύσει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και από τη ΝΔ, γι' αυτό στο ίδιο ψηφοδέλτιο είναι ο Χρ. Κουρούσης, πρώην πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και πρώην γγ των υπουργείων Εργασίας και Ναυτιλίας επί ΝΔ, ο δημοσιογράφος (νομαρχιακός σύμβουλος με τον Αργύρη Ντινόπουλο - ΝΔ) Ν. Αθανασίου, η κ. Πιπιλή προερχόμενη από το χώρο της ΝΔ.
Για τον Αλέξη Μητρόπουλο ίσως θα αρκούσε να πούμε πως ήταν έτοιμος να κατέβει με το ψηφοδέλτιο του Γ. Δημαρά, αλλά ο ΠΑΣΟΚικός χώρος (σ.σ. η Δημοκρατική Συνεννόηση, ο Νέος Αγωνιστής και το Κέντρο για την Προστασία του Κοινωνικού Κράτους) αποφάσισε να κατέβουν δύο «αντάρτες» του ΠΑΣΟΚ. Και ο Αλ. Μητρόπουλος «μπαινοβγαίνει» εδώ και χρόνια στο ΠΑΣΟΚ, ενώ ζητάει από τους εργαζόμενους να τον στηρίξουν για να «φέρουν την κυβέρνηση στον ίσιο δρόμο». Δηλαδή τόσες φορές που έφυγε, ξαναγύρισε στο ΠΑΣΟΚ επειδή ήρθε στον ίσιο δρόμο; Κι έπειτα ο Α. Μητρόπουλος δεν ήθελε καν αυτή τη φορά να φύγει από το ΠΑΣΟΚ! Είπε συγκεκριμένα: «...για εμένα υπάρχει ένα πρόβλημα γιατί σύμφωνα με το ισχύον καταστατικό άπαξ και εκλέγεσαι από το συνέδριο, διαγράφεσαι από το συνέδριο» (21/9/2010).
Επίσης είναι υπέρ της ΕΕ. Ισχυρίζεται πως «η περικοπή των μισθών και των συντάξεων, που δημιουργούν στρατιές νεόπτωχων κάτω από τα όρια της αξιοπρεπούς διαβίωσης, προσκρούουν στις διατάξεις περί των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν το Σύνταγμα, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τα Πρωτόκολλα αυτής, καθώς και ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης». Αλήθεια, γιατί δε λέει κουβέντα για τα μέτρα εντός κι εκτός μνημονίου, που συμβαδίζουν με άλλες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, όπως η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η Συνθήκη της Λισαβόνας, η Κοινή Αγροτική Πολιτική κ.λπ;
Να θυμίσουμε ότι ο 13ος και ο 14ος μισθός έχουν καταργηθεί και σε άλλες χώρες της ΕΕ χωρίς μνημόνιο, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης έχουν αυξηθεί ή επιχειρείται να αυξηθούν, όπως, π.χ., στη Γαλλία, η απελευθέρωση των μεταφορών και των συγκοινωνιών έχει προχωρήσει κ.λπ.
Ετσι, εύλογα, ο Αλ. Μητρόπουλος είναι ενάντια στο «μνημονιακό» «Καλλικράτη», επειδή μετατρέπει την τοπική αυτοδιοίκηση σε φορομπηχτικό μηχανισμό κι επειδή κόβει από τους δήμους 1,5 δισ. ευρώ. Βέβαια, και ο «Καποδίστριας» μετέτρεψε την ΤΑ σε φοροεισπραχτικό μηχανισμό, ενώ τα κονδύλια θα κόβονταν από τους δήμους είτε υπήρχε μνημόνιο, είτε όχι. Αυτή είναι η ουσία του «Καλλικράτη»: Να απαλλαγεί το κράτος από κοινωνικές δαπάνες και οι κοινωνικές δομές να λειτουργούν με ανταποδοτικότητα.
Επιλογή 2: «Κακή διαχείριση»
Ο Αλέκος Αλαβάνος εμφανίζεται τόσο «επαναστάτης», που αν εκλεγεί θα κηρύξει την Αττική «ελεύθερη Ελλάδα». Ωστόσο δεν είναι αρκετά επαναστάτης, ώστε να πει ότι η πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση και συνειδητή είναι, και στο πρόγραμμά της περιλαμβάνεται. Ούτε να αποδεσμευτεί η Ελλάδα απο την ΕΕ, ούτε να ανατραπούν τα μονοπώλια. Αναφέρεται σε προεκλογικό φυλλάδιο του συνδυασμού: «Η κυβέρνηση Παπανδρέου εξαπάτησε το λαό. Εφαρμόζει το αντίθετο ακριβώς πρόγραμμα από αυτό που είχε παρουσιάσει στις εκλογές...».
Ο συγκεκριμένος συνδυασμός θεωρεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό κατοχή. Δηλαδή, στην κυβέρνηση επιβλήθηκε η πολιτική που ακολουθεί. Δε λέει ότι η τρόικα συγκροτήθηκε με απόφαση της Βουλής. Το μνημόνιο ψηφίστηκε στη Βουλή. Αντίθετα, ο Αλ. Αλαβάνος υποστηρίζει ότι «εμείς στην Περιφέρεια Αττικής θα εφαρμόσουμε το Σύνταγμα και όχι την αντισυνταγματική νομοθεσία της κυβέρνησης Παπανδρέου» και πως ο Γ. Παπανδρέου είναι «ο πρωθυπουργός των ξένων»! Αν όντως είναι ο πρωθυπουργός των ξένων, τότε γιατί ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος, ήταν από τους πρώτους που αναφώνησε «επιτέλους!» όταν ανακοινώθηκε το μνημόνιο;
Ουσιαστικά, καλεί το λαό να ψηφίσει το συνδυασμό του επειδή η κυβέρνηση δεν κάνει καλή διαχείριση. Η εναλλακτική λύση που προτείνει στην αστική εξουσία είναι: «Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και να ακολουθηθεί ο αμερικανικός νόμος περί χρεοκοπίας: Να ελεγχθούν ένα - ένα τα δάνεια και όποια κεφάλαια προέρχονται από συμφωνίες διαφθοράς και κομπίνας να διαγράφονται. Η Ρωσία, το 2000, ζητάει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους της και διαγράφεται το 50%. Η Αργεντινή, το 2007, καταφέρνει και σβήνει το 70%». Βέβαια και τα δάνεια που προήλθαν με νόμιμο τρόπο για λογαριασμό των μονοπωλίων, πάλι οι εργαζόμενοι καλούνται να τα πληρώσουν λες και είναι «δικά τους», ενώ η διαγραφή μέρους του χρέους σε Αργεντινή και Ρωσία καθόλου δε βελτίωσε τη ζωή του λαού εκεί. Αυτή η επαναδιαπραγμάτευση αφορά τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και τη θέση τους στο διεθνή ανταγωνισμό.
Η διαχειριστική λογική του συνδυασμού του Α. Αλαβάνου φαίνεται και αναφορικά με την αντιδραστική διοικητική μεταρρύθμιση. Καταρχήν, ο ΣΥΝ υπερψήφισε στη Βουλή το 1997 τον «Καποδίστρια». Σχετικά με τον «Καποδίστρια 2», δηλαδή τον «Καλλικράτη», ο Αλ. Αλαβάνος είπε στο Ηράκλειο Κρήτης το Σεπτέμβρη του 2008: «Θεωρούμε ότι χρειάζεται παράλληλα συνένωση με βάση συγκεκριμένα κριτήρια που θα συζητηθούν και θα συμφωνηθούν». Επίσης είπε: «Στα πλαίσια του δεύτερου "Καποδίστρια" και της ενοποίησης όλης της Κρήτης σε ένα νομό, πρέπει να υπάρχουν φιλικές σχέσεις και πρέπει να γίνουν όλες εκείνες οι αλλαγές που χρειάζονται με ταχείς ρυθμούς μετακίνησης ή ίδρυσης νέων υπηρεσιών». Υπέρ, λοιπόν, του «Καλλικράτη», αλλά με συζήτηση και κάποιες επιμέρους χωρίς σημασία διαφοροποιήσεις...
Ο Γρηγόρης Ψαριανός της Δημοκρατικής Αριστεράς ιδροκοπά να πετάξει τη «μπάλα» έξω από το γήπεδο της πολιτικής. Μάλλον επειδή, όποτε έχει τοποθετηθεί αυτός και το κόμμα του σε κάποια πολιτική απόφαση της κυβέρνησης, την στηρίζει. Ετσι, αυτός ο συνδυασμός παραπλανά συνειδητά και καλεί τους εργαζόμενους να ψηφίσουν με κάποια «αυτοδιοικητικά» κριτήρια, ένα χρόνο μετά τις βουλευτικές εκλογές που έφεραν τα πάνω - κάτω στη ζωή της λαϊκής οικογένειας.
Επιλογή 3: «Οι ...σκληροπυρηνικοί»
Ο Γιάννης Σγουρός, χωρίς πολλές μάσκες, είναι ο εκλεκτός της κυβέρνησης. Ψήφος στο συνδυασμό αυτό σημαίνει ανοιχτά - όχι όπως στους ανεπίσημους του ΠΑΣΟΚ - ότι το μνημόνιο ήταν αναγκαίο για τους εργαζόμενους, ότι τα μέτρα της κυβέρνησης οδηγούν «στη σωτηρία της χώρας» και πως ο ελληνικός λαός δίνει την έγκρισή του για τα νέα μέτρα που έχει στο συρτάρι η κυβέρνηση. Το ίδιο σημαίνει και η ψήφος στον Βασίλη Κικίλια, διότι η ΝΔ υποστηρίζει τα μέτρα, είχε εξαγγείλει σκληρά μέτρα πριν τις εκλογές του 2009, ενώ θα εφαρμόσει το μνημόνιο, διότι, όπως λέει ο Α. Σαμαράς, η χώρα έχει δεσμευτεί και επιπλέον στο κράτος υπάρχει συνέχεια. Στις 9/10/2010 ο πρόεδρος της ΝΔ εξηγεί γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση «σήκωσε αντιμνημονιακή σημαία»: «Οι εταίροι μας στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, με τους οποίους είχα την ευκαιρία να το συζητήσω, αντιλαμβάνονται ότι αν ταυτιζόμουν με το μνημόνιο θα αφήναμε επί χρόνια τον ελληνικό λαό με μόνο καταφύγιο το "πεζοδρόμιο"»! Μπροστά στο φόβο ενός ισχυρού λαϊκού κινήματος η ΝΔ ψήφισε κατά του μνημονίου για να εγκλωβίσει κάποιους ψηφοφόρους της από τα λαϊκά στρώματα, που συνθλίβονται από αυτήν την πολιτική ώστε να μην προσανατολιστούν προς το πραγματικό αποκούμπι τους, το ΚΚΕ. Την ίδια άποψη για το «πεζοδρόμιο» έχει εκφράσει και ο Β. Κικίλιας, ο οποίος δήλωσε την περασμένη βδομάδα, μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Παπουτσή: «Οπως είναι αναφαίρετο δικαίωμα η διαδήλωση, άλλο τόσο είναι δικαίωμα του πολίτη να πηγαίνει στη δουλειά του χωρίς προβλήματα»...
Οσο για τον Αδωνι Γεωργιάδη του ΛΑ.Ο.Σ., τι να πει κανείς; Απροκάλυπτα το κόμμα του έχει στηρίξει κάθε αντεργατικό μέτρο και ταυτόχρονα «ρίχνει» το δηλητήριο του ρατσισμού. Ζητά από τους εργαζόμενους να ζήσουν «μόνο με ψωμί» κι έπειτα τους λέει ότι για την ανεργία, τη φτώχεια, τους χαμηλούς μισθούς κ.λπ. φταίνε οι αλλοδαποί εργαζόμενοι!
Η πραγματική εναλλακτική επιλογή
Το ΚΚΕ και οι συνδυασμοί της «Λαϊκής Συσπείρωσης» που στηρίζει ποτέ δεν έκρυψαν την αλήθεια από τους εργαζόμενους και μάλιστα είναι το μόνο κόμμα που πέρυσι είπε στον ελληνικό λαό ότι έρχεται αντεργατική θύελλα είτε με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, είτε με κυβέρνηση ΝΔ.
Ως εκ τούτου η ξεκάθαρη ψήφος αντίστασης και αντεπίθεσης στην πολιτική που εφαρμόζεται τα τελευταία 20 χρόνια και έχει οδηγήσει τα λαϊκά στρώματα σε ολέθρια αδιέξοδα, είναι η ψήφος στη «Λαϊκή Συσπείρωση», με υποψήφιο περιφερειάρχη Αττικής τον Θανάση Παφίλη. Ταυτόχρονα είναι και «θετική» ψήφος, που εκφράζει τον άλλο δρόμο ανάπτυξης σύμφωνα με τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας και τις ανάγκες του λαού.
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» δεν κρύβει ότι απαιτείται σύγκρουση με τον «Καλλικράτη»: «Ξέρουμε ότι τα περιθώρια είναι πολύ στενά, αλλά αν βγούμε σε περιφέρειες και δήμους θα προσπαθήσουμε με όλες τις μορφές πάλης, μαζί με το λαϊκό κίνημα να ανακουφίσουμε τα λαϊκά στρώματα. Το ότι είμαστε αντίθετοι με τον "Καλλικράτη" είναι που εξασφαλίζει καλύτερη, πιο φιλολαϊκή διαχείριση». Με «Λαϊκή Συσπείρωση» στην Περιφέρεια δεν κατεβαίνει διακόπτης στη ΔΕΗ, δεν κόβεται το νερό σε καμία οικογένεια που δεν έχει να πληρώσει. Δε θα πεινάσει άνεργος. Οχι με ζητιανιά και φιλανθρωπία. Να βγουν τα αντίστοιχα κονδύλια. Θα δημιουργηθούν μόνιμες θέσεις εργασίας. Τα κονδύλια από το ΕΣΠΑ θα δαπανηθούν για παιδικούς σταθμούς, σχολεία, νοσοκομεία. Θα πρωτοστατήσουν οι περιφερειάρχες και οι δήμαρχοι, ώστε να σφραγιστούν όλα τα βιβλιάρια υγείας των ανέργων ή να γίνονται δεκτοί στα νοσοκομεία. Ετσι κατακτήθηκαν και στο παρελθόν μια σειρά πράγματα όταν είχαμε κομμουνιστές δημάρχους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου